Ruch powstał z inicjatywy o. Riccardo Lombardiego SJ, włoskiego jezuity. 10 lutego 1952 r. papież Pius XII wygłosił w Radiu Watykańskim „Adhortację Apostolską do wiernych w Rzymie”, wzywającą do odnowy Kościoła i przebudowy świata na lepszy.

Świeccy jako uczestnicy funkcji Chrystusa – Kapłana, Proroka i Króla, mają swój czynny udział w życiu i działalności Kościoła. We wspólnotach kościelnych działalność ich jest do tego stopnia konieczna, że bez niej apostolstwo samych pasterzy nie może zwykle być w pełni skuteczne. Świeccy bowiem, ożywieni duchem prawdziwie apostolskim, uzupełniają to, czego nie dostaje im braciom, i pokrzepiają ducha zarówno pasterzy, jak i reszty wiernego ludu.

         Ponieważ cały Kościół jest misyjny i dzieło ewangelizacji jest podstawowym zadaniem Ludu Bożego, święty Sobór wzywa wszystkich do głębokiej odnowy wewnętrznej, aby mając żywą świadomość własnej odpowiedzialności za rozszerzenie Ewangelii, podjęli swoją cząstkę w dziele misyjnym wśród narodów.

         Wszyscy wierni, jako członki żywego Chrystusa, wcieleni i upodobnieni do Niego przez chrzest, bierzmowanie i Eucharystię, zobowiązani są do współpracy w szerzeniu i w rozwoju Jego Ciała, aby jak najprędzej doprowadzić je do pełni.

Dlatego też wszyscy synowie Kościoła winni mieć żywą świadomość odpowiedzialności swojej za świat, powinni pielęgnować w sobie ducha prawdziwie katolickiego i poświęcić swe siły dziełu ewangelizacji.

CO KAŻDY Z NAS  MOŻE ZROBIĆ
DLA PARAFII?

1. Poznawać nieustannie tajemnicę parafii.
2. Pokochać parafię, bo nie da się kochać Jezusa bez miłości do parafii, podobnie jak się nie da kochać człowieka, [dziewczyny, chłopca] mówiąc kocham twoją duszę a nie lubię i nie cenię twojego ciała.
3. Identyfikować się z własną parafią i odkrywać jej wartość oraz znaczenie dla naszego życia tu na ziemi i w wieczności.
4. Uczestniczyć w życiu parafii z pełnym zaangażowaniem.
5. Brać za nią odpowiedzialność za jej rozwój i uczestniczyć w misji, którą realizuje parafia.
6. Wspierać duchowo i materialnie /instytucję, jej dzieła oraz pojedynczych ludzi/.
7. Pozostawać w gotowości do dawania siebie /czasu, umiejętności/.
8. Dawać dobry przykład.
9. Bronić parafii, jeśli sytuacja tego wymaga.
10. Modlić się za kapłanów i parafian /żywych i umarłych/.
11. Dbać i troszczyć się o relacje między ludzkie, postawę miłości – uśmiech, dobre słowo, rozmowa, delikatność, pytanie – czy mogę pomóc.
12. Dawać świadectwo bycia chrześcijaninem oraz członkiem swojej parafii.
13. Być z parafią w sytuacjach trudnych.